|
| |
|
Leerzaam |
|
De Hondenfluisteraar
van Klaas Wijnberg
|
ISBN 9060109880 |
Een hond opvoeden doe je niet even tussendoor. Er is
tijd, motivatie en energie nodig om een harmonieuze verstandhouding op te
bouwen met het nieuwe 'gezinslid'.
Klaas Wijnberg heeft daartoe een nieuwe methode
ontwikkeld: de Stapcontact-methode, een methode die deels is ingegeven door
de natuur. Anders dan in de traditionele training, worden in deze methode
geen commando's gebruikt om de hond dingen aan te leren. Een hond is
namelijk niet op taal ingesteld, en dus betekenen zoals zit,
af en hier helemaal niets voor uw viervoeter. In
Wijnbergs revoluttionaire methode vindt communicatie tussen hond en mens op
een natuurlijke manier plaats, voornamelijk door oogcontact en gebaren. |
|
De Puppyfluisteraar
Het vervolg op De
Hondenfluisteraar
van Klaas Wijnberg
|
|
ISBN 905860201
|
Duizenden hondenbezitters maken
sinds het verschijnen van De hondenfluisteraar gebruik van de
Stapcontact-methodeTM, de methode waarmee u een harmonieuze
verstandhouding met uw hond kunt bewerkstelligen.
Dit gegeven wordt in De
Puppyfluisteraar verder uitgewerkt. Er wordt een theoretische basis
gelegd waarmee u inzicht krijgt in de natuurlijke eigenschappen van uw pup
of jonge hond, en -erg belangrijk- in wat u wel en niet van uw hond kunt
verwachten.
Aan de orde komen ondermeer de
volgende vragen:
Welke eigenschappen heeft de hond
van uw keuze? Hoe zorgt u er voor dat u de baas bent en blijft? Wat is de
functie van spelen? Op welke leeftijd leert een hond sociaal gedrag? Hoe
leren honden? En hoe communiceren ze? Wat betekend agressie? Wat zijn de
risico's van honden bij kinderen? Waarom doet uw hond op de training niet
wat hij thuis wel doet, en andersom?
|
|
|
Chakka mijn Wolvekind.
door Bevie J. Gravlin
|
|
ISBN 9064931143
|
Met een grote grijns op zijn stoute snuit groef Chakka in
de open haard (het liefst nadat die pas gebruikt was), joeg alle vier de
katten letterlijk op de kast en vrat mijn bed op. Als we bezoek hadden,
gaapte Chakka onnodig veel om zijn machtige gebit te laten bewonderen.
Zorgvuldig wist hij ook een air van onnozelheid op te houden, wanneer ik,
zijn opperwolf, hem wilde straffen voor zijn streken.
Mijn grote droom - een echte wolf grootbrengen - werd
werkelijkheid toen ik een vier weken oud welpje vond; een kleine donsbal,
even rond als hoog en met enorme poten. Ik noemde hem Chakka, dat in de taal
der Eskimo's 'vriend' betekent. Hoewel ik wist dat het niet
eenvoudig was een wild dier op te voeden, kwam ik toch voor heel wat
verrassingen te staan. De kleine Chakka was schattig, speels en
onweerstaanbaar, maar ook heel ondeugend, vooral toen hij met alle andere
dieren van mijn huishouding kennis maakte: twee Deense doggen, vier katten
twee wasberen en een meeuw - en niet te vergeten mijn echtgenoot en twee
kleine kinderen. Chakka vond zijn meerdere in Priegeltje, een piepklein
Chihuahua hondje van nog geen pond. Het stel was onafscheidelijk en samen
huilden zij vele winternachten lang verliefd tegen de maan. Later paarde
Chakka met Spook, een van de Deense doggen, en werd zo de overbezorgde vader
van zes prachtige pups. |
|
