|
| |
|
Gezondheid |
|
- De Saarloos |
In al die jaren dat wij Saarlooswolfhonden hebben
is eigenlijk gebleken dat ze heel sterk en hard zijn voor zichzelf. Een
Saarloos is niet gauw ziek. Natuurlijk kent ook de Saarloos enkele zwakke
punten, waarmee we met het oog op de toekomst, wel degelijk rekening mee
moeten houden, voor het behouden van de Saarlooswolfhond. |
|
- Gezondheid |
|
- Uiterlijk |
|
-
Rasstandaard |
|
Een belangrijk
punt op dit moment is de oogafwijking Pra/cataract. Alle honden die
gebruikt worden voor de voortplanting worden jaarlijks op deze
oogafwijking gecontroleerd. Door verder selectief de ouders uit te
kiezen, proberen we deze afwijking onder controle te krijgen. Je zou denken een grote hond als de Saarloos zal
wel HD (een heupafwijking) hebben, nou hiervan is de Saarloos gelukkig
gespaard gebleven, tot nu toe. De Saarloospup kan in het begin wat darmgevoelig
zijn. Dit uit zich vaak in diarree, toch is dit meestal te verhelpen door
de juiste voeding.
|
|
 |
|
Observeer je Saarloos af en toe, hoe hij zich gedraagt en leer zijn mimiek
(gezichtsuitdrukkingen), vaak weet je dan snel genoeg als je hond iets
mankeert. Een Saarlooswolfhond reageert trouwens heel goed op homeopathische
middelen. Mocht hij een keer iets mankeren probeer het dan eens met een
homeopathisch middel, vele dierenartsen werken hier tegenwoordig ook mee.
Laat u hond niet te dik worden, vooral een pup behoort eerder iets schraal
te zijn, dan zo’n dikke pup, hij moet alles maar meesjouwen, dit is niet
gezond voor zijn botten. Ook de oudere Saarloos vaart wel bij een paar
kilootjes minder. Dus een gezonde voeding, twee keer per jaar een wormkuur,
zijn jaarlijkse inentingen, voldoende beweging en aandacht en u hebt voor 12
tot 14 jaar een geweldige kameraad. Heeft u verder nog vragen met betrekking
tot de gezondheid van de Saarlooswolfhond neem dan
contact op. Mocht u
Saarloos ernstig ziek zijn, twijfel dan nooit en ga meteen naar de
dierenarts, beter een keer teveel dan een keer te laat. |
| |
|
|
|
|
